sodasasa
ณ ฟากฟ้าสีดำแห่งค่ำนี้
ยังคงมีดาวระยิบกระพริบแสง
แสนล้านดวงเกลื่อนฟ้ามาแสดง
ดั่งเพชรแพงประดับฟ้านภาลัย
แต่เมื่อจ้องมองไป ณ ปลายฟ้า
รู้สึกว่ามีแสงอ่อนซ่อนเอาไว้
นั่นคือดาวแสนดีและขี้อาย
แอบเปล่งใจแทนแสงสว่างเพื่อพรางตัว
เหตุใดเล่าเจ้าดาวน้อยคอยซ่อนฟ้า
หรือเพราะว่าจะซ่อนใจในเงาสลัว
ไม่กล้าส่งแสงระยิบกระพริบรัว
เหตุด้วยกลับจันทร์เจ้าขามาแอบมอง
ช่างเปรียบเหมือนดวงตาฉันนั่นแหละนะ
ไม่กล้าจะแสดงรักด้วยจักหมอง
จึงต้องแอบซ่อนรักไว้ด้วยใจปอง
ไม่กล้ามองเมื่อประสบพบหน้าเธอ
ดาวนัยน์ตาคู่นี้ที่อยากรัก
เฝ้าฟูมฟักทะนุถนอมไม่ยอมเผลอ
คอยแอบซ่อนแอบส่งรักให้กับเธอ
แม้ต้องเก้อเมื่อเจอแสง