จะไม่เด็ด.
แลยามนี้ที่ภิรมย์พรมเสน่ห์สาว
พี่ยืนหนาวเคล้าสายลมชมไม่ห่าง
ลมสวาทเร้าให้อยากคิดชิดสองปรางค์
อยากจะวางใจอิงแอบแทบผู้งาม
เสียงโปงลางกังวานไกลใจลอยละล่อง
พิณแคนก้องมาคราใดพี่ใจหวาม
ศรีโคตรบูรณ์เพลานี้ฟ้าสีคราม
แลท้องน้ำก็ผ่องผุดดุจธารทอง
แสงจันทร์เพ็ญเห็นสว่างกระจ่างพื้น
เจ้างามชื่นตื่นตาแลแม่น้ำของ
ซิ่นผ้าไหมที่แต่งนวลนั้นชวนมอง
มิเป็นรองแม้นางใดในอุษาคเนย์
เสียงโหวตครวญลอยมาพาให้คิด
หนาวจับจิตพี่ยิงคิดยิ่งไขว้เขว
เสียงคลื่นน้ำซัดหาฝั่งคล้ายดั่งทะเล
คลื่นรักเห่เข้ากล่อมใจให้ไหลตาม
..แบบว่า