ตะวันชาย บ่ายคล้อย ลอยเรือเล่น
นกกระเต็น ร่อนชลอ จับตอไผ่
ช่อนชะโด ซิวซ่า ว่ายมาไป
จับกิ่งไทร ปรอดน้อย คอยทักทาย
เรือลอยผ่าน บ้านทิดมี ที่ริมท่า
เขาขายค้า เป็นหลัก เรื่องจักสาน
บ้านป้ามา แกค้าหมาก มานมนาน
บ้านนายก้าน ล่องทุเรียน เพียรเข้ากรุง
ใครมาไป ก็จะได้ คำทายทัก
ต่างรู้จัก เคยขายค้า ปูปลากุ้ง
เอื้ออาทร ต่อกัน ฉันท์ป้าลุง
มิเคยมุ่ง ฆ่าฟัน กันถึงตาย
จากวันนั้น ถึงวันนี้ ไม่มีเหลือ
ลำคลองเริอ ที่มีไว้ ไร้ความหมาย
น้ำเน่าเหม็น อีกน้ำใจ คนกลับกลาย
ผลสุดท้าย ก็จะเครียด เพราะเหยียดกัน