หน้าส่วนตัว
มรรคาแห่งชีวิต
งามกระจ่างมวลบุปผาหลายหลากสี
หยาดน้ำค้างพร่างพรมไว้ในราตรี แสงระวีงามระยับจับเรืองรอง
ประกายแก้วแวววับฉาบพื้นหล้า เหล่าภุมรานกกาพาแซ่ซ้อง
ม่านหมอกเมฆเรี่ยพื้นตื่นตามอง ฉันแลจ้องท่องมรรคาร่าเริงใจ
ชีวิตหนึ่งคนเราก็เท่านี้ ผ่านสุขที่เคล้าระทมจมนิสัย
สิ่งเริงร่าพาชื่นระรื่นไป ทุกข์แทรกไว้จึงให้สู่ใจตรม
ดุจสายลมพัดใบไม้ให้หวั่นไหว ส่วนแกว่งไกวต้านร
1234
18
0
