เกลียดโกรธชังฝังใจใช่อารมณ์
รักโง่งมคลุ้มคลั่งดั่งบ้าใบ้
ริษยาพาตัวมั่วร่ำไป
แปลกจริงใจเจอะคนบ้าช่างน่ากลัว
เพราะอารมณ์พาใจให้เตลิด
คิดว่าเกิดอารมณ์รักชักมึนหัว
คนอะไรมากตัณหาหูตามัว
ช่างโฉดชั่วนะอารมณ์ถมไม่เต็ม.
หมายเหตุ***** กลอนบทนี้เปล่าว่าใคร...แต่สงสัยจังเลยทำไมคนโรคจิตร้อนวิชาจึงต้องเอาเมล์คนอื่นไปปล่อยไวรัสให้เจ้าของเมล์เดือดร้อน****คงทำมานานแล้ว..