ละอองน้ำ
เราต่างเป็นนักเดินทาง
อาจอ้างว้าง....เป็นบางครั้ง
เหนื่อยหนัก เกินกำลัง
ตามทางที่คาดหวัง...จะก้าวไป
ทางเดินอาจลำบาก
ต้องยุ่งยากเพียงไหน
แต่หากเธอมี...ใจ
ก็พาสองขาไป ไม่ยากเย็น
แต่หากเมื่อใด ใจ เธอหนัก
แบกความรักที่ทุกข์เข็ญ
เจ็บปวดทุกทีที่เป็น
มองไม่เห็นทางไป
ต่อให้ขาเธอมีกำลัง
ก็แบกความรักที่เธอหวัง...ไม่ไหว
เธอคงเหน็ดเหนื่อยต่อไป
กับหนทางยาวไกล ในชีวิต
ปล่อยมันไปเสียบ้าง
บางอย่าง...ต้องยอมให้ฟ้าลิขิต
เลือกคนดีที่เป็นมิตร
ช่วยเหลือ ช่วยคิด ปลอบใจ
เมื่อใดมันกลายเป็นความหลัง
ความผิดหวังก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เมื่อเธอเดินผ่านมันมาไกล
เธอจ
หน้าส่วนตัว
1046
12
0
