เห็นกรอบรูปที่พลัดตก...กระจกแก้ว แตกไปแล้วมาบาดในหัวใจฉัน อยู่แต่คล้ายตายจากพรากสัมพันธ์ รอยรักนั้นเจาะเป็นลิ่มทิ่มหัวใจ มีหัวใจไร้ที่ยืนให้ขืนรัก เคยรู้จักกลายเป็นอื่นขมขื่นไหม แก้วที่แตกใยต้องแหลกถึงเนื้อใน กอดรูปไว้ใจสลายกลายเป็นจุล กรอบรูปแตกใจก็แหลกแตกไปแล้ว คล้ายเศษแก้วเปื้อนน้ำตาไหลปร่าอุ่น กอบแก้วถือบาดมือน้อยร้อยละมุล ไม่ทารุณเท่าคำขาด...บาดหัวใจ