ขอโทษครับ...ผมเมา
นอนบนเตียงว่าง ขาดนางเคียงกาย
ยิ่งคิดก็ยิ่งใจหาย ขวัญใจมาไกลห่างหนี
เตียงนอนคนยาก เจ้าจึงจากไปคนดี
เตียงนอนของพี่ มันสั่นเจ้านั้นไม่เอา
ปล่อยให้พี่นอน กอดหมอนระทม
ขื่นขม ทุกวัน หัวใจมันเหงา
นอนกลิ้งไปมา เตียงสั่นไหวหัวใจซึมเซา
มีเพียงแค่เงา หมอนเก่าๆให้ได้กอดนอน
จำเสียงเตียงลั่น ตอนหยอกล้อกันวันนั้นได้ไหม
ได้ยินทีไร หัวใจพี่แทบขาดรอน
ไม่อยากยินเสียง เตียงสั่นให้ใจอาวรณ์
ต้องลงมานอนบนพื้นสะอื้นความเหงา
มองเห็นเตียงเปล่า ยิ่งเศร้ามองแล้วใจหาย
คนเคยเคียงกาย มาจากไกลไร้แม้ยินเสียง
ยังรอเจ้ามา หยอกกันรำพันสำเนียง
กลับมาทำเสียง เตียงสั่นด้วยกันอีกไหม......