น้ำตากับท้องฟ้าสีคราม
...จุดยืนของชีวิต...
อะไรคือ สิ่งที่ลิขิตฝัน
อะไรคือ สิ่งที่ค้นหามานาน
อะไรคือ สิ่งที่ทำให้พาลพบเจอ
...จุดยืนคืออะไร...
หาเท่าไหร่ ก็ไม่แน่ใจเสมอ
หาเท่าไหร่ ก็ได้แต่สิ่งที่พร่าเบลอ
หาเท่าไหร่ ก็ไม่พบเจอสักที
...จุดยืนของฉัน...
มันคืออะไรกัน ที่ฉํนไม่อาจหนี
หรือ...มันคือความว่างเปล่า จากใจเหงาๆที่มี
หรือว่า...ฉันไม่เคยได้เจอความสุขที่แสนดีจากใคร
...จุดยืนของบทกลอน...
มันคงจะเป็นความเจ็บที่แอบซ่อนเอาไว้
มันคงจะเป็นความเยือกเย็นภายในจิตใจ
มันคงจะเป็นความสดใส ที่ใครไม่ต้องการ
...ก็เพิ่งรู้ว่า...
สิ่งที่ผ่านมามันไม่มีค่าแม้ความสงสาร
ทุกสิ่งที่ได้ทำลงไป มันก็ดีแต่ทำให้ใจร้
1454
12
0
หน้าส่วนตัว
