นักสืบ ไร้อันดับ
ณ ที่หนึ่งตรงที่ยังมีแม่
รักเที่ยงแท้ยิ่งใหญ่ยังไพศาล
เหนือท้องฟ้าพื้นสมุทรสุดสายธาร
รักผลิบานหอมกรุ่นอบอุ่นใจ
ความโอบเอื้ออารีมีให้ลูก
ความพันผูกลูกแม่มากแค่ไหน
ความเมตตาค่ายิ่งกว่าสิ่งใด
ทุ่มเทให้ลูกน้อยเจ้ากลอยตา
แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูเจ้า
ทุกวันเฝ้าพุ่มพวงคอยห่วงหา
ปัดเหลือบยุงลิ้นไรให้ลูกยา
ปรารถนาเจ้าสุขไร้ทุกข์ตรม
เมื่อลูกทุกข์กลับมาชายคาบ้าน
แม่พร้อมต้านความทุกข์ให้สุขสม
เมื่อลูกเจ็บเจ็บตามดุจหนามคม
ตำจนจมใจแม่แทบแพ้ตาม
เมื่อลูกยังมีแม่พร้อมแก้ไข
เรื่องยิ่งใหญ่เกินแก้เพียงแม่ถาม
กับสายตาปรานีที่ตีความ
จะไม่คร้ามเกรงยิ่งในสิ่งใด
ณ ที่หนึ่งตรงที