จิตรำพัน
ในกาลเคลื่อนเดือนคล้อยรอยความฝัน
ผ่านคืนวันเราสองต้องห่างเหิน
ช่างอ้างว้างร้างจิตชิดดำเนิน
ต้องเผชิญความเศร้าเคล้าอุรา
ใจโหยหาคราที่มีบรรจบ
สองเราพบสบพักตร์พักห่วงหา
แม้นหน้าที่ชี้ทางร่างกายา
ขอเวลาครานี้พี่อยู่เคียง
แม้นได้ยินสำเนียงเคียงข้างแก้ม
ให้แต่งแต้มปรุงฤทัยด้วยถ้อยเสียง
ใยจะเหมือนกายใกล้ให้ได้เคียง
แม้สำเนียงน้อยนิดก็อุ่นใจ
เฝ้าคิดถึงคนซึ่งอยู่ไกลห่าง
อย่าปล่อยร้างน้องนี้ที่หวั่นไหว
ยังคงรักกันอยู่หรืออย่างไร
ช่วยบอกให้ยืนยันความมั่นคง
ที่ตรงนี้กลางใจวางชายหนึ่ง
ที่ลึกซึ้งตรึงใจไม่ลุ่มหลง
ที่ของพี่ที่รักและซื่อตรง
ที่ยังคง รักพี่ ไม่เสื่อมคลาย
2358
7
0
หน้าส่วนตัว
