อีกครั้งหนึ่งที่เจ็บช้ำจากความรัก มันยากนักจะลบล้างให้จางหาย เหมือนเมฆหมอกอันหมองหม่นบนฟ้าไกล มาปิดกั้นให้หัวใจนั้นมืดมน มันเจ็บปวดและอ่อนไหวใจเมื่อยล้า หยดน้ำตานั้นรินไหลดั่งสายฝน ไร้คนปลอบคนไถ่ถามยามอับจน ใจหมองหม่นดั่งเมฆฝนบนฟ้าไกล มีบ้างไหมใครสักคนที่ทนอยู่ พร้อมจะสู้เคียงข้างกันไม่หวั่นไหว เป็นดั่งแสงที่เจิดจ้าจากฟ้าไกล ส่องนำทางให้หัวใจหายมืดมน
1024
7
0
หน้าส่วนตัว
