โคลอน
ณ ราตรีที่เธอเหม่อมองฟ้า
แสงจันทราสาดส่องสวยดั่งฝัน
เธอพร่ำบอกคำรักทุกคืนวัน
ฝากให้คนคนนั้นที่แสนไกล
ณ อีกฝั่งของจันทร์ที่มืดมิด
ยังมีอีกชีวิตที่เคลื่อนไหว
เป็นเหมือนเงาเหงาเงียบอยู่ในใจ
ไม่มีใครรับรู้ถึงตัวตน
สบสายตายามเธอจ้องมองจันทร์
กลับพบความเพ้อฝันพลันสับสน
จะมีไหมสักครั้งที่มีคน
มองเห็นสิ่งปะปนบนนภา
ฉันคงเป็นด้านมืดไร้สิ้นแสง
แลอ่อนแรงไม่ชัดพอเจิดจ้า
จนลางเลือนเหมือนม่านที่บังตา
มิอาจจำนรรจาต่อสิ่งใด
............................................................
ด้านมืดของพระจันทร์ ~ มินท์
ในค่ำคืนดวงจันทร์ถักทอ
ฉายแสงด้านหนึ่งจากฟ้า
แสงจันทร์ด้านน