mono
ฉันกำลัง...เดินจากเธอมา
พร้อมกับ...เอ่ยคำร่ำลาแค่เพียงในใจ
เสียงเต้นของหัวใจ...กลายเป็นเสียงคนร้องไห้
ข่มใจไม่ให้สั่นไหว...เพื่อก้าวให้ไกลออกมา
ปาดน้ำตา...ที่กำลังไหลริน
ด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยจบสิ้น...ความห่วงหา
รักเธอมากแค่ไหน...ฉันไม่อาจเอ่ยคำใดออกมา
นอกจากระบายลมหายใจช้า..ช้า......หลับตา...
...เพราะมันเหนื่อยจนล้า...จะใช้เวลาที่เหลือเอามาพักใจ
และคงไม่อาจ...หันกลับไปมอง
ไม่อยากให้เห็นสายตาเรียกร้อง....ที่ฟ้องว่าหวั่นไหว
วินาทีนี้...ฉันมีหน้าที่..แค่ก้าวเดินออกไปให้ไกล
เอ่ยว่ารักเธอเบา..เบา.....เป็นครั้งสุดท้าย...
.....พร้อมกับคำร่ำลาในใจเท่านั
หน้าส่วนตัว
1397
4
0
