ลูกเป็ดขี้เหร่
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ฉันอยู่กับความไร้ค่า และเงียบเหงา
เดียวดายอ้างว้าง เลือนลางในใจเรา
เจ็บปวด รวดร้าว เหน็บหนาวกับเวลา
ร้องไห้กับตัวเอง
ฝืนทำตัวอวดเก่ง ทั้งที่ตัวเองอ่อนล้า
อยู่เพียงลำพัง ไร้รอยความหวังในสายตา
ต่อสู้กับอดีตที่ไร้ค่า ไร้คนเวทนา ปรานี
แล้วเธอก็กลับมา
เธอทวงถามคำสัญญา ในวันนี้
ความรักระหว่างเรา ฉันคงเข้าใจดี
เปล่า.. ฉันกลับจำไม่ได้ซักที ว่าเมื่อไร
เราเคยรักกันด้วยเหรอ
ตอบหน่อยสิเธอ ฉันจำไม่ได้
ที่ผ่านมา ฉันรู้เพียงว่า ฉันมีค่าแค่คนเดียวดาย
ตั้งแต่วันนั้นที่เธอจากไป โดยไม่บอกกัน
แล้ววันนี้จะกลับมาทวงถาม
ความทรงจำที่งดงาม ในวันนั้น
ฉันนึกไม่ออกเลยเธอ ว่าเร
1686
11
0
หน้าส่วนตัว
