แก้วประเสริฐ
แม่แห่งธรรม.
ระเบียงรักฝากไว้ด้วยใจฝัน
พฤกษาพันธุ์กลิ่นชวนอบอวลหนอ
สอดแทรกรักผนึกธรรมค้ำจุนละออ
ล้วนเกิดก่อปรัชญามากำนัล
สำเนียงแว่วแพร้วแพริศเลิศแซ่ซ้อง
มวลทำนองละอองธรรมล้ำเสกเสรร
จุนเจือจิตคิดสละไว้ให้เป็นทาน
บ้านที่ฉันสรรสร้างระหว่างเดิน
อุดมจิตคิดเพียงร้อยเรียงฝัน
ถิ่นสถานนั้นคือร่างที่พลันเหิน
ปรับปรุงเปลี่ยนเวียนวัฏจัดพาเพลิน
ด้วยต้องเดินไปในทางแห่งเวรกรรม
ระลึกคำพ่อกล่าวเฝ้าสั่งสอน
มอบขั้นตอนเจ็ดคำภีร์ที่เลิศล้ำ
มูลนิธิเบิกฟ้ากระจายธรรม
เป็นสถานนำให้ใช้ดำเนินการ
ผ่านวัยสาวน้าว