แก้วประเสริฐ
*** มาณวิกามธุสร ***
ดั่งพิมานผ่านฟ้าพราวดารดาษ
บุบผาชาติแย้มยวนชวนนวลฉวี
แฝงอบอวลกลิ่นขจรขจายในเทวี
สุดเปรมปรีดิ์เหล่านางกลางพนาวัลย์
หลากโขดหินแมกไม้ไหวเย็นฉ่ำ
ละอองน้ำม่านหมอกกระฉอกสันต์
สู่พริ้งพรายสีแสงแฝงแพรวพรรณ
พลิ้วสิ่งสรรค์บรรเลงเพลงขลุ่ยทอง
สมานเสนาะไพเราะชื่นระรื่นกรับ
สำเนียงขยับเสียงซ่านนงคราญสนอง
หวานเสียงพิณเคล้าสนานผ่านทำนอง
แว่วหวิวซ้องผ่านขจายสายลมเพลิน
วิภาสสกาวผ่องพรรณนงคราญฉวี
เปรียบเพชรมณีวิลาสปราศขวยเขิน
เคล้าสร้างเพลงไทยเดิมมิเสริมเกิน
ผีเสื้อเหิรมวลสกุณาเวียนมาพราว
สายน้ำตกขานรับสดับเสียงเสนาะ
ขานไพเราะเพริศพรายกระจา