หิ่งห้อย
ในเรือนกายมีทุกข์เข้าคลุกเคล้า
ดวงตาเจ้าทอดไปไร้จุดหมาย
ไร้ผ้าผ่อนร้อนหนาวเข้าคลุมกาย
มีความตายกรายกร่ำล้ำเข้ามา
แม้น้ำนมมารดามาเหือดแห้ง
เนตรกล่ำแดงแฝงไว้ไม่ประสา
ไร้ความหวังถั่งโถมโหมดวงตา
ไร้แม้ว่ากระทั่งใครให้ปราณี
ทุกคำกลืนทุกมื้อคือชีวิต
ทุกชีวิตที่เรียงรายในโลกนี้
คือ
เด็กน้อยคอยดูผู้ปราณี
คือ
เด็กที่ยากไร้ในดินเดียว
ริ้วแขนเจ้าริ้วนี้ซี่โครงเว้า
ไร้แรงเร้ารุกไปในโลกเขียว
ขาของเจ้าขานี้ใช่ขาเพรียว
ที่ยาวเรียวเที่ยวอวดประกวดกัน
โอ้
ดินเอ๋ยดินนี้ที่ก่อเกิด
ดูล้ำเลิศร่ำรวยด้วยสีสัน
ขอได้โปรดร่วมด้วยช่วยแบ่งปัน
ให้น้องนั้นมีแรงแข่งทุกข์ภัย
แด่เด็กน้อยน้องหนูผู้
2573
1
0
หน้าส่วนตัว
