แก้วประเสริฐ
เพียงน้ำคำที่พร่ำหวน
(บินหลาคราฝันนกขมิ้น)
เสียงน้ำคำพร่ำหวานใดปานเท่า
ช่างรึงเร้าเฝ้าคำนึงสุดซึ้งหวน
แทรกซึมจิตคิดประหวัดดุจเตือน
ฉาบเข้าเลื่อนเสมือนแฝงแห่งดวงใจ
โลมรินหยาดพาดสู่ฝันอันกระจ่าง
ใสสว่างกลางสี่ห้องกรองสดใส
สายเลือดหุ้มนุ่มเนื้อเยื้อภายใน
เฉิดไฉไลคล้ายดั่งห้วงดวงสมร
ลมเหมันต์พัดผ่านสุดพล่านจิต
หนาวน้อยนิดติดกายให้หลอกหลอน
คนจากไปไกลสุดฟ้าแสนอาวรณ์
ดุจไฟฟอนแผดเผาเฝ้าลุ่มลึก
ตรึกเพียงฝันสรรค์เป็นห่วงล้วงผ่าน
ความจัดจ้านคารมบ่มดุจลมผนึก
เป็นเกล็ดรักใหญ่น้อยพลอยรำลึก
สร้างความคึกคะนองใจให้ฟุ้งซ่าน
อิ
หน้าส่วนตัว
1516
10
0
