เป็นนักกลอนอ่อนหัดดูขัดเขิน เส้นทางเดินเกินขาดวาดอักษร ผ่านมาถึงตรงนี้ที่บ้านกลอน ขอเว้าวอนมิซ่อนคำถ้อยจำนรร กลอนที่เขียนของ "เทียนหยด" หมดสิ้นแสง อ่อนโรยแรงแถลงถ้อยด้อยรังสรรค์ อักษราหาค่าไม่ใช่รำพัน ให้ครามครันหวั่นไหวในใจตน วอนผู้รู้ชั้นครูอุ้มชูศิษย์ เป็นเข็มทิศชี้ทางสว่างหน น้อมนำคำสอนไว้ใส่กมล เพื่อเริ่มต้นด้นไปในทางกลอน ............................................