วฤก
๏ คราววฤกคึกคะนองนึกท่องเที่ยว
ในป่าเปลี่ยวแปลกใจไพรอักษร
อันสวยล้ำคำหวานวาดกานท์กลอน
เป็นช่อซ้อนสุวลักษณ์อักขรา
เอื้อนขับดังกังวานซาบซ่านรส
กวีพจน์เพียงมณีศรีภาษา
ปู่สืบหลานสานส่งตรงต่อมา
เป็นคุณค่าคู่ไว้ในแผ่นดิน
คือ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน สุนทรเสียง
คุณค่าเพียงสุพรรณวรรณศิลป์
วรรณสารสานอยู่คู่ธานินทร์
มิสุดสิ้นเสื่อมทรามไปตามกาล
ณ ที่นี่มีคนอยู่ล้นหลาก
เขียนคำพากย์พันถ้อยร้อยคำขาน
แต่ละพจน์บทคำนำมาจาร
ล้วนแล้วผ่านความคิดและจิตใจ
เขาคัดสรรสรรค์คำคำวิจิตร
จากความคิดคิดกลอนกลอนขานไข
ผจงจัดจัดถ้อยถ้อยความนัย
ร้อยเรื่องได้ได้งามงามงดความ
คราววฤกคึกคะนองมาท่องป่า
952
4
0
หน้าส่วนตัว
