ว่าที่กวี
ปิดไฟ...หลับตานอน...ไม่หลับ
เลยออกมานั่งนับดาวบนฟ้า
ดาวตกไปอีกดวงร่วงกรีดผ่านตา
จึงฝากความรู้สึกมาหาเธอ
เธอผู้อยู่แสนไกล
ความรู้สึกในใจ...บอกว่ายิ่งไกลออกไปเสมอ
เธอปิดบังความจริงบางสิ่งบางอย่าง...แต่ฉันยังหาเจอ
และใจก็ตะโกนบอกว่าเป็นเธอ...ที่หลอกลวงกัน
เธอคงนอนฝันดี
แต่...ต่อจากนี้...เธอคือฝันร้ายของฉัน
หากเธอลืมตาตื่น...ก็ขอให้หลับโดยเร็วพลัน
แล้วเธอจะซึ้งว่าฝันร้ายนั้นเป็นอย่างไร
ดวงดาวที่เรียงราย...ประดับฟ้า
ความห่วงหา...อย่าส่งถึงเธอได้ไหม
ต่อไปนี้มีแต่ความอาฆาต...ที่ฉันจะฝากไป
แล้วเธอจะซึ้งกับฝันร้าย...ผลจากที่เธอได้
...หักหลังฉัน...อีกที
876
4
0
หน้าส่วนตัว
