เก็บเรื่องราวเอาไว้ในความเงียบ รู้ไหม หัวใจเย็นเฉียบมันรุมร้อน รำพัน รำพึง ก่อนหลับตานอน ภายใต้อ้อมแขนอาทรของใครอีกคน ไม่อาจทำลาย ความรู้สึก ไม่อยากทำร้ายให้ใคร มานึกสับสน เธอคือ อดีตที่กรีดใจให้ร้อนรน ทำให้ฉันไม่อาจรักใครอีกคน ได้เต็มใจ เสียงร้อง จากมุมของความมืด ยืดเยื้อ เรื้อรัง คาซัง หม่นไหม้ ที่คิดถึงเรื่องของเราจากเงาของใจ เป็นความรักที่ซ่อนไว้ ภายใต้สีดำ