คีตากะ
เมื่อจุดหมายปลายทางเพื่อสร้างสรรค์
ถูกกางกั้นด้วยกฎกำหนดหมาย
ล้อมตีกรอบขอบเขตเหตุวุ่นวาย
ดวงจิตกลายถูกเค้นไม่เว้นวาง
เมื่อโอกาสชาติหนึ่งพึงแจ่มแจ้ง
มรรคาแห่งความสัจจ์ตัดหมองหมาง
ถูกล่อลวงหลงทิศก้าวผิดทาง
จำไกลห่างสันติวิถีธรรม
เมื่อทางเลือกเกลือกกลั้วสิ่งมัวหม่น
จึ่งเกิดผลยุ่งเหยิงเริงถลำ
ลืมตัวตนทนเศร้าเฝ้าระกำ
ความจริงงำซ่อนหายมลายร้าง
เมื่อความรักมักเลือนเคลื่อนจากจิต
ไปผูกติดมานะยากสะสาง
ความเกลียดชังบังตาพาหลงทาง
ทุกก้าวย่างสับสนบนแดนดิน
เมื่อปัญญาลาร้างไกลห่างลับ
หลงสดับเสียงมารพานตัดสิน
สิ่งเลว-ดีพิพากษาหามลทิน
พาชีวินแปดเปื้อนเบือนบิดธรรม...
*** มานะ : ความถือตัว
เธ
1156
2
0
หน้าส่วนตัว
