แมวคราว
แต่นแล่นแตรนแล่นแตรนแคนหนูเป่า
ค่อยคลายเหงาหัวใจไหมน้าจ๋า
ที่ราบสูงเมืองสุรินทร์ถิ่นจากมา
กับคุณอาของหนูผู้พิการ
สองชีวิตริมทางข้างสยาม
ยังรอความเมตตาจิตคิดสงสาร
เอ็นดูหนูเถิดหนอเร่ขอทาน
ค่าอาหารพอมื้อซื้อหยูกยา
แต่นแล่นแตรนแคนหวานหนูขานขับ
เท้าขยับตัวเอียงไร้เดียงสา
สองตายายจนยากที่จากมา
ยังคอยท่าอาและหนูอยู่สุรินทร์
เกิดมาจนแสนจนทนทุกข์ยาก
ท้องกับปากหิวอยู่มิรู้สิ้น
ไม่อยากขอก็ต้องขอพอได้กิน
ช่วยหลั่งรินน้ำใจให้เงินตรา
วันอาทิตย์คืนสุรินทร์ถิ่นกำเนิด
โรงเรียนเปิดกลับไปไม่รอท่า
รอถึงวันศุกร์ก่อนจึงย้อนมา
กล่อมคุณน้าคนสวยด้วยเสียงแคน
แต่นแล่นแตรนแล่นแตรนแคนหนูเป
1235
5
0
หน้าส่วนตัว
