บันทึกรัก หนักหน่วง ของดวงจิต
มิเคยคิด จดจำ ทำปวดหัว
หากแต่มัน จารไว้ ที่ใจตัว
ทำให้กลัว ชอกช้ำ ย้ำวันวาน
จะมีใคร ไหนบ้าง เหมือนอย่างฉัน
ที่เคยฝัน อยากสุข กลับทุกข์ผลาญ
ให้ชีวี ทั้งผอง ต้องแหลกราน
ด้วยมือพราน พล่ารัก มาทักทาย
หรือเป็นฟ้า กำหนด ดังกฎสาป
ฅนมีบาป เช่นฉัน ฝันสลาย
ถ้ามีรัก ต้องตรม ระทมกาย
ให้วุ่นวาย เศร้าหมอง นองน้ำตา
อยากจะจบ บันทึก ที่ตรึกรัก
แล้วหยุดพัก หัวใจ เลิกใฝ่หา
แต่ก็ทำ มิได้ ให้ระอา
ขออีกครา สุดท้าย ก่อนวายปราณ.
20 ธันวาคม 2549
เบรฟ