ห้าเจ้าจอม
ห้าเจ้าจอมรวมกันชวนหวั่นจิต
คนใกล้ชิดต่างขนพองสยองขวัญ
"เข้าที่ไหนหัวหน้าตายเรียบ"เขาเปรียบกัน
สมญานั้น"กระบี่ไร้ใจ" ไร้บรรยาย
"จอมบงการ"ถือกระบี่เป็นที่พึ่ง
เคยรักซึ้งต่อไปไร้ความหมาย
ท่องเที่ยวยุทธจักรกว้างอย่างเดียวดาย
สัมพันธ์สายลืมลบกลบเยื่อใย
ข้าคือ"จอมเบี้ยว"ของเรียวกระบี่
เมื่อฤดีมุงหมายเข้ากลายใกล้
ยุทธจักรลดเลี้ยวทุกเสี้ยวใจ
บังคับให้ปลายกระบี่รี่สะสาง
เราเจ้าจอม"จอมเสียบ"คิดเปรียบไว้
กระบี่ไวแรงฤทธิ์อย่าคิดขวาง
ปลายกระบี่เสียบลงที่ตรงกลาง
แทงลงอย่างเลือดเย็นเซ่นความลวง
ข้าคือ"จอมโวยวาย"กระหายเลือด
คิดอยากเชือดฝังแค้นถึงแดนสรวง
จะเข่นฆ่าใจชายที่หมายล