บินเดี่ยวหมื่นลี้
อย่าสุมเพลิง ในเชื้อไฟ ที่มอดไหม้
อย่าสานใจ ให้ฟื้น ดั่งคืนหวาน
อย่าหวนห่วง อาลัย ในวันวาน
ปล่อยให้มัน ดับมอด ตลอดไป
เมื่อสัมพันธ์ สายสวาท ขาดสะบั้น
ให้เลิกแล้ว ต่อกัน อย่าหวั่นไหว
เมื่อเลือกแล้ว ก็ต่าง ตามทางใคร
ตามแต่ใจ แล้วแต่จิต จะคิดกัน
ให้เหลือเพียง คนคุ้นเคย ที่เคยก่อ
เคยร่วมหอ ลงโรง โยงสายฝัน
เคยใกล้ชิด สนิทแนบ แอบอิงกัน
นับจากนั้น ต่อจากนี้ ไม่มีเรา
เหมือนไฟมอด มืดดับ ลับลาเชื้อ
เศษที่เหลือ เพียงเถ้าถ่าน ผ่านการเผา
จะสุมไฟ น้อยหรือมาก หนักหรือเบา
ก็ไม่เข้า ติดเชื้อไฟ ให้ลุกลาม
1778
11
0
หน้าส่วนตัว
