ที่นี่คือที่ไหน ลมเฉียดกายไล้ผิวเย็น หมอกขาวพราวพร่างเห็น กลมเดือนเพ็ญเต็มเป็นวง มีฉันอยู่คนเดียว หาแลเหลียวเปลี่ยวเปล่าหลง ขบคิดจิตพะวง ครุ่นงุนงงทรงยันยืน ย่างเหยียบเหินเดินฝ่า ผ่านมรรคาแคบแฉะชื้น ท่องผ่านกาฬย่ำคืน มิอาจฝืนต้านทานจร จุดหมายคือที่ใด มิรู้ได้ไม่อาจย้อน อาจเป็นอีกนาคร ได้หลับนอนไปชั่วกาล