หน้าส่วนตัว
เราไม่ใช่เจ้าของผู้ครองฟ้า
ทั้งต้นไม้ใบหญ้าและป่าเขา
ห้วยละหานธารน้ำใช่ของเรา
อย่าหลงผิดคิดเอาเข้าจับจอง
เมื่อเมฆฝนหล่นโรยโปรยจากฟ้า
ไม่เคยเลือกทุ่งท่าหรือห้วยหนอง
ยามนกน้อยร้องเพลงเปล่งทำนอง
นกไม่เคยเลือกร้องให้กับใคร
แม่น้ำใหญ่ไหลมาจากป่าโพ้น
เย็นสายน้ำอ่อนโยนยามเอื่อยไหล
ผ่านทุ่งนาป่าเมืองใกล้และไกล
เราทุกคนต่างได้ใช้ดื่มกิน
ไม่มีใครเป็นเจ้าของครองดินฟ้า
มีแต่เร่งรักษาอย่าให้สิ้น
นกขาดป่า ปลาขาดน้ำ หญ้าขาดดิน
คนก็คงขาดสิ้นลมหายใจ...
6144
0
0
