สร้อยแสงแดง
อรุณรอนอ่อนสิ้นแล้ว สุรีย์
วสันต์ตามราวี หม่นไหม้
เมฆาพาทับทวี ทรงกลด สลดแฮ
เหม่อมองแผ่นฟ้าใช่ ก่นเศร้า อาดูร
มองฟ้านภาหม่น
เหมือนดั่งคนทนโศกศัลย์
นั่งคิดจิตประหวั่น
ช่างเหมือนฉันยามเดียวดาย
รักคนมีคนรัก
มันสุดผลักหทัยหมาย
แค่คิดยังเสียดาย
แต่ไมตรียังมีมา
หันหลังให้กับเธอ
ใจชะเง้อทุกเพลา
แอบดอดลอดสายตา
ใจของข้าน่าโบยนัก
รักเขาอยู่ฝ่ายเดียว
ใจยังเสียวเขาไม่รัก
อยากพบประสบพักตร์
ถามว่ารักสักหน่อยไหม
ถ้าไม่ไม่ต้องตอบ
ขอเพียงชอบก็ดีใจ
ไม่ชอบแค่ขอบใจ
ฉันคงไม่ต้องเพ้อพร่ำ
แต่นี่ดูมีหวัง
แม้จะยังหวังรักจำ
แค่จิตคิดน้อมนำ
ฉันคงจำจนวันวาย
1129
3
0
หน้าส่วนตัว
