ครบรอบปีหนึ่งแล้ว ไกลกัน เหตุว่าเธอหนีฉัน หลบลี้ ถึงผันผ่านคืนวัน กาลล่วง มานาน ใจไป่ลืมเธอนี้ ตราบฟ้าดินสลาย เหตุไฉนจึงหักล้าง ไมตรี ใยไม่แถลงวจี กล่าวอ้าง ทำไมจึ่งรีบจรรี มิล่ำ ลากัน หนีห่างลับแรมร้าง ทอดทิ้งฉันไป ภาพเธอขอเก็บไว้ ตลอดไป ถึงอยู่ไกลแสนไกล เหว่ว้า จะเป็นหนึ่งในฤทัย ทุกช่วง ชีวัน หวังแค่เพียงเห็นหน้า อีกครั้งก็พอ อาจเป็นโคลงสี่ที่ไม่ได้ไพเราะอะไรเลยนะครับเพราะเพียงแต่งระบายอามณ์เศร้าในวันพิเศษของผมเอง มิได้คัดสรรคำอันล้ำเลิศ มิได้เพริศพริ้งเพราะเสน