แก้ว พิทักษ์
...อยากเห็นครุยสวมร่างเธออย่างคิด
เป็นบัณฑิตอนาคตงามสดใส
มีทั้งสิทธิ์และศักดิ์เป็นหลักชัย
และก้าวไกลบนทางทองของชีวี
...แต่ละครั้งย่างเท้าควรเฝ้าคิด
นำชีวิตให้ใกล้หลักแห่งศักดิ์ศรี
ใช้ปัญญาหาคุณงามสร้างความดี
เพื่ออยู่บนโลกนี้อย่างมีชัย
...เธอกำลังใกล้วันเป็นบัณฑิต
แววชีวิตปรากฎความสดใส
สำหรับฉันมันยังอยู่ห่างไกล
และอาจไร้แรงคว้ามาชื่นเชย
...เมื่อเดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว
ใกล้ดวงแก้วปริญญาอย่าชาเฉย
ความใฝ่ฝันจงกระจ่างเหมือนอย่างเคย
อย่าให้เลยเลือนระงับ...แล้วลับไป
...เริ่มต้นกว่าจะรุดถึงจุดหมาย
ดั่งเรือพายบนน้ำเชี่ยวเลาะเลี้ยวไหล
สิ้นมานะ...ละหวัง...ขาดตั้งใจ
เรือจะถึงฝั่งได้.
1187
3
0
หน้าส่วนตัว
