๏ หาบน้ำ จนคานแอ่น
ทั้งไหล่และแขน เกร็งขึ้นเป็นสัน
๏ ย่างเหยาะ เลาะคันนา
จากบ้านเฮือนมา ตักน้ำท่ากัน
๏ หนองน้ำ คือจุดหมาย
สาวเจ้าทั้งหลาย พบปะสังสรรค์
๏ เว้าจา ประสาสาว
เป็นเรื่องเป็นราว บอกเล่าความฝัน
๏ แลกเปลี่ยน ทุกข์และสุข
ที่เร้ารานรุก อยู่ทุกคืนวัน
๏ ปลอบโยน ยื่นน้ำใจ
พี่น้องมีให้ ห่วงใยแบ่งปัน
๏ รอยยิ้ม พริ้มใบหน้า
ไมตรีเมตตา ห่วงหาต่อกัน
๏ ภาระ เต็ม ๒ ไหล่
เหนื่อยหนักแค่ไหน บ่ย่านบ่ยั่น