banmoh
..................
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
อย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักมีสองสถาน
บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แก่กายตน
เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
...................รู้อะไรไม่สู้รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
(ไม่รู้ว่ากลอนของใคร...เพราะจับใจจัง สอนดีอีกด้วย เหมาะกับุทกยุคทุกสมัย และทุกสถานการณ์....ใครรู้ว่ากลอนของใคร ช่วยบอกคนรุ่นหลังหน่อยนะ)