ราชิกา
คราเมื่อใด ที่มีรัก ประจักษ์จิต
คล้ายชีวิต มีชีวา พาสดใส
เปรียบดั่งเช่น เป็นมัจฉา ว่ายแหวกไป
สู่วังใหม่ น้ำไหลเย็น เห็นตัวปลา
สกุณา เริงร่าร้อง ก้องกลางถิ่น
โบกโบยบิน ส่งสำเนียง เคียงหรรษา
ลมรำเพย พัดพริ้วแผ่ว แว่วหวานมา
ซึ้งอุรา ประโลมไล้ ใจสองเรา
คราเมื่อใด หากไร้รัก ประจักษ์จิต
คล้ายชีวิต สิ้นวิญญา พาใจเหงา
เปรียบดั่งเช่น เป็นมัจฉา หลงมัวเมา
วังน้ำเก่า ต้องเศร้าใจ ใครเมตตา
เปรียบดั่งเช่น ต้นพฤกษา คราขาดฝน
ไร้ซึ่งคน คอยดูแล และรักษา
หล่อเลี้ยงใจ ให้ความสุข ทุกทิวา
ขอเธอมา เป็นสายฝน หล่นสู่ใจ......ฯ
1502
19
0
หน้าส่วนตัว
