รักเราสองต้องข่มใจจำไกลห่าง
จำแรมร้างเลิกหยุดวางสุดสอย
เพราะคำห้ามตามผู้ใหญ่ใช่เลื่อนลอย
จึงต้องปล่อยปลดภาระพันธะใจ
แม้ส่วนลึกของใจใคร่ขัดแย้ง
ด้วยเรี่ยวแรงรักเริ่มล้าพาหวั่นไหว
หนทางรักระหว่างเราเศร้าเกินใคร
ชี้ชัดให้ในกำหนดกฎครอบครัว
หากเลือกรักก็ออกไปไกลหมู่ญาติ
ต้องตัดขาดวงศ์ว่านเครือมิเหลือขั้ว
ฉันจักทำอย่างไรในเรื่องตัว
รักข้ามรั้วคุณธรรมคำชั่วดี
จึงแอบรักถักคิดถึงซึ้งห่วงหา
พร้อมน้ำตามาลัยโศกโชคหน่ายหนี
ห่มห้องใจไม่ร้างราสักนาที
กับฮักที่เราสองต้องจากลา.