รุ้งสวรรค์
เหม่อมองออกไปทางหน้าต่าง
พบที่ว่างตรงกลางระหว่างดินกับฟ้า
พบหมู่วิหคบินว่อนร่อนนภา
พบหมู่เมฆาลอยล่องตามแรงลม
ยามเย็นอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า
แสงอ่อนที่ส่องเข้าตาน่าชื่นชม
แดดอ่อนไออุ่นมองไปให้สุขสม
ดูหมู่วิหกเล่นลมช่างงามตา
หลายคนคงได้เวลาเลิกงาน
ปล่อยให้วันผ่านจันทร์ฉายที่ปลายฟ้า
อาทิตย์ลับตรงข้ามจันทร์โผล่พ้นมา
จะมีใครรู้ไหมว่ามันเป็นอย่างนี้มานานเท่าใด
มองนานไปไม่ทันได้สังเกตุ
พายุเวทย์ที่ขอบฟ้ามาจากไหน
ดำทะมึนโปรยสายฝนมาแต่ไกล
แล้วทีนี้จะทำอย่างไร..เพราะไม่ได้ติดร่มมา
โบราณว่า.."อยู่ใต้ฟ้า..กลัวอะไรกับฝน"
ิิิแต่ยามนี้อับจนหนทางหนีแล้วละหนา
เอา