ฉันรู้ฉันนั้นแสนด้อยค่า ไม่มีราคาสูงค่ามาจากใหน ฉันรู้ฉันนั้นไม่เท่าใคร ไม่ควรค่าได้ใจเธอมาครอง ฉันรู้ฉันทำดีสักกี่ครั้ง ไม่มีสิทธิจะนั่งเป็นเจ้าของ ก็ด้อยค่าได้แต่น้ำตานอง จะต่อรองก็อย่าคิดสิทธิไม่มี ก็เกิดมาไม่รวยสวยไม่เท่า ต้องทนเอาเฝ้าทุกข์มิอาจหนี ชาตินี้ต้องหม่นหมองเศร้าฤดี เพราะไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมทัน ต้องทนอยู่เดียวดายใต้ชายฟ้า หวังนภาคอยช่วยไม่เย้ยหยัน โอ้ความรัก รักจ๋าโดนกีดกัน หวังสักวันจะสมหวังสักครั้งใจ