เมื่อสองมือไม่อาจจับกันแน่น ความร้าวรานเข้ามาแทนความคงมั่น แววตารักแท้เปลี่ยนแปรเป็นเงียบงัน ลมหายใจฉันจึงไม่สำคัญอีกต่อไป เมื่อเธอลืมทุกสิ่งและทิ้งกันให้เจ็บ ความรักที่เคยเก็บไม่มีค่าเหลือไว้ ชีวิตฉันที่เคยอยู่ด้วยชีวิตใคร จึงเป็นแค่ลมหายใจโรยรา เมื่อหยดน้ำตายังคงรินรด ความทรงจำทั้งหมดก็ปวดปร่า ในขณะที่ฉันไม่เหลือใครแล้วเมื่อลืมตา เธอจะได้มีอีกหนึ่งคนไร้ค่าที่ไม่อาจลืมเธอ