กฤตศิลป์ ชินบุตร
อรุณเช้าพราวพริ้งกิ่งไม้พฤกษ์
ปลุกสำนึกลึกศัลย์ฝันถวิล
สู่อ้อมขวัญเช้าวัยแห่งชีวิน
บนผืนดินแผ่นรักสลักลาย
งามแสงสูรย์จำรูญทอก่องามพริ้ง
เกาะเก็จกิ่งนิ่งแน่วแล้วสลาย
แต่งามรักคงมั่นมิปันคลาย
จวบชีพวายคล้ายตะวันอัสดง
อรุณเช้าทุกวันก็นั่นเช้า
อรุณรักยืดยาวเพียงเราประสงค์
สัญญามั่นว่าจะสืบให้รักคง
เถิดโฉมยงมาร่วมเช้าแล้วก้าวไป
ก้าวจะกล้าฝ่าพาลบนลาญโลก
แม้นศัลย์โศกโชกน้ำตาฤๅหวั่นไหว
มือประคองร้องลุกปลุกปลอบใจ
สักวันไหมชัยจะมีที่สองเรา
ปรัตยูษสูดอายของพรายวัน
แล้วรังสรรค์กวีบทแทนทดเหงา
สูดน้ำหมึกลึกร้ายเหมือนมายเมา
ระบายเศร้าเจ้าโฉมยงคงเห็
2167
1
0
หน้าส่วนตัว
