เช้าหนึ่งชาม เย็นหนึ่งชาม ตามประสา ตื่นก็สาย มาก็ช้า ลาก็บ่อย ทำไปสิบหยิบมือ ถือว่าร้อย เงินกระจ้อย บ่นพร่ำ ย้ำทุกวัน ป่วยเข้าโรงบาลรัฐ เบิกทุกบาท ค่าเทอมลูก ไม่เคยขาด หลวงจัดสรร แก่เกษียณ บำนาญได้ ตายจากกัน สวัสดิการ ร้อยพัน...ทำไม่รู้ ขั้นก็เพิ่ม ทุกปี ไม่มีลด ตีหน้าเศร้า โศกสลด ให้หดหู่ ขั้นพิเศษ เสนอหน้า กูซิกู สารพัด นกรู้ ตามหลังนาย อนิจจัง อนิจจา น่าอนาถ ข้าของราษฎร์ ขาดสำนึก น่าใจหาย คนดีนิ่ง เงียบรับ เหมือนอับอาย ปล่อยมะเร็ง เนื้อร้าย กินองค์กร
1395
2
0
หน้าส่วนตัว
