burst
ฟ้ากฟ้ายามเย็นเห็นเมฆหม่น
มีคนหนึ่งคนทนนั่งเหงา
รอตะวันต่ำลงคงเห็นดาว
คอยเป็นเพื่อนคลายเหงาแทนที่ใคร
ที่ตรงนี้เคยมีคนเติมเต็ม
และอิ่มเอมเต็มสุขทุกข์จางหาย
ณ วันนี้คนเคยมีกลับหนีไป
ทิ้งก็เพียงผืนทรายที่เปียกปอน
หาดทรายขาวมีคลื่นยาวเพียงซัดสาด
แต่ไม่อาจดับใจให้คลายร้อน
ก่อนมีฝนคนหนึ่งคนหลับตานอน
ทิ้งตัวลงทอดถอนลมหายใจ
ลืมตาแล้วเห็นดาวพร่างพราวฟ้า
แม้สวยงามจับตาสักแค่ไหน
จะให้ชื่นให้ชมข่มอย่างไร
มันก็เหงาจับใจ...อยู่ลำพัง
คุณเคยไหม แม้ใครใครเขาว่าสุข
เขาสนุกเขาชื่นชมว่าสมหวัง
แต่ข้างในมันกลับไม่มีพลัง
และสุดเศร้าเหมือนเราดั่งคนไร้ใจ
อยู่คนเดียวเหงาคนเดียวสู้คนเดียว
933
4
0
หน้าส่วนตัว
