พฤหัส กฤษชยรักษ์
ขออภัยถ้าหัวใจได้ความทุกข์
หมดความสุขรันทดไม่สดใส
ต้องกล้ำกลืนสะอื้นตรมขมจิตใจ
ทนหวั่นไหววุ่นว้าโศกจาบัลย์
ในส่วนลึกหัวใจเก็บไว้ชื่น
ไม่มีใครไหนอื่นมาร่วมฝัน
ตอบสนองปองเสนอเธอเท่านั้น
กี่เดือนวันให้หลังยังเห็นงาม
เข้าใจซึ้งถึงฐานะความเหมาะสม
เหตุระทมทนระย่อต่อคำถาม
ต้องหวั่นไหวคำนินทามาคุกคาม
คงต่ำทรามในสายตามหาชน
จำยอมรับหากเดินหนีจากชีวิต
เธอไม่ผิดยินดีมีเหตุผล
ปลีกปัญหาคาใจไม่ทุกข์ทน
ทิ้งให้คนไกลตาก้มหน้าตรม
คงจะลืม"เรา"สิ้นไม่ผินมอง
เลิกประคองเลิกคบจบความขม
ความสัมพันธ์ลืมเลือนเหมือนสายลม
ต้องเลิกล้มโครงการสานหัวใจ....