บินเดี่ยวหมื่นลี้
..๏ เอื้อมแผ่นฟ้าวางลง ณ ตรงหน้า
จารจดคุณมารดาคราแรกเริ่ม
สายธารหมดมหรรณพสมทบเติม
ผืนดินเสริมเพียงใดก็ไม่พอ
หนึ่งอิ่มอุ่นจากใจแม่หมายมั่น
น้ำนมนั้นมิพร่องยามร้องขอ
หนึ่งอ้อมกอดแม่นี้มิมีรอ
โอบพนอเอื้อเฟื้อทุกเมื่อวาร
ลูกของแม่ยามเยาว์ยังเขลานัก
แม่ฟูมฟักอุ้มชูดูสงสาร
เฝ้าอบรมสอนสั่งดั่งอาจารย์
ค่อยค่อยสานค่อยค่อยแต่งแหล่งปัญญา
ยามเจ็บไข้ได้ป่วยแทบม้วยแม่
ยังดูแลอภิบาลหมั่นรักษา
หากเจ็บนั้นผันผวนหวนย้อนมา
จวบชีวาแม่สิ้นก็ยินดี
ยามลูกสุขสดชื่นระรื่นยิ้ม
แม่พลอยอิ่มอุ่นใจไม่หมองศรี
ยิ่งก้าวแรกลูกย่างสร้างท่วงที
อกแม่นี้เกษมสันต์เกินบรรยาย
จวบแผ่นดินห้วงน้ำข้ามถึ