ห้วงสำนึกของใจต่อไปนี้
จะไม่มีเรื่องรักในใจนี้แน่
เริ่มแต่เมื่อใจนั้นเขาผันแปร
ไม่อยากแลใจอื่นให้ขื่นใจ
เพิ่งรู้ว่าน้ำหวานซ่านยาพิษ
ไม่เคยคิดว่าจะช้ำระกำไฉน
รอยยิ้มนั้นเริงรื่นพาชื่นใจ
บัดนี้ใยดูคล้ายเยาะไม่เหมาะควร
กุหลาบแดงดอกนั้นมันอวลอบ
เคยตระลบกลิ่นให้ดวงใจหวน
แต่เดี๋ยวนี้กลิ่นนั้นมันแปรปรวน
ทำให้ส่วนใจน้องต้องระบม
คิดถึงความหลังเก่าแล้วเศร้าจิต
จึงต้องคิดห้ามใจมิให้ขม
ถึงจะอยู่ผู้เดียวอย่างร้างคู่ชม
ดีกว่าตรมเพราะให้รักหักอกเอย