เถ้าธุลี
ไม่รู้จะทำไง...
ทำไมเหตุการณ์ในหัวใจ..มันสับสน
ทำไมอยากลืมแต่ใจกลับ..ยังเวียนวน
ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ..มันมากจนล้น..ไม่รู้ทำไง
อยากลืม...ให้หมด
แต่ทำยังไงก็ลดความคิดถึงไม่ได้
ไม่ว่าจะทำตัวให้ยุ่งวุ่นวายซักแค่ไหน
แต่ก็ยังมีเสี้ยวนาทีที่ใจ..หวนนึกถึงเธอ
ทำไมนะ...
ทั้งที่เธอก็ละเลยไม่เคยสนใจกันเสมอ
ทั้งที่รู้ทั้งรู้มีแต่ฉันที่บ้ายังฝันเพ้อ
ทั้งที่เคยน้ำตาเอ่อกี่พันครั้งไม่เคยจดจำ
ฉันมันโง่..
ปากก็โอ้อวดไปว่าใจเราต้องไม่ถลำ
แต่เอาเข้าจริงก็มีแต่เราที่งี่เง่าจมอยู่กับความช้ำ
อยู่กับความมืดดำหม่นหมองและฝันร้าย..ทุกทุกคืน