หน้าส่วนตัว
สับสน
การเดินทางครั้งนี้ดูห่างไกล
ต้องชั่งใจทุกครั้งที่ก้าวเดิน
ดูเหมือนใกล้แต่แรกที่ดำเนิน
จะก้าวเดินย่างก้าวดูสับสน
บางครั้งถอยตั้งต้นนับหนึ่งใหม่
บางครั้งหยุดถอดใจในวังวน
หลายครั้งใจอยากนิ่งยิ่งร้อนรน
แต่ทุกครั้งเตือนตนและเตือนใจ
ณ. แห่งหนึ่งดูคับแคบแนบกับกาย
แต่มลายขอบเขตสุดกว้างไกล
ดูสงบอบอุ่นละมุ่นละไม
สว่างไสวสดใสดูน่ายล
บางครั้งหนาวกายาน่าฉงน
แต่ละคนแตกต่างช่างอับจน
หลายคำนึงสุดลึกล้ำนำกมล
จงช่วยดลเห็นตัวตนคนทุกคน
1217
10
0
