ชมพูภูคา J.
ถ้าเธอหลับตา
สูดลมหายใจแผ่วเบา
ค่อยๆ ปล่อยให้กลิ่นหอมกำซาบซ่าน ทีละน้อยๆ ผ่านเข้านาสิก
รำลึกถึงความอ่อนหวานของกลีบดอกไม้บางเบาสีชมพูอ่อนระเรื่อ
ที่กำลังพัดพลิ้วอยู่บนกิ่งก้าน ดูร่าเริง ยามเอนลู่ลม
ละอองไอน้ำอณูเล็ก ๆ จับตัวเป็นเก็จแก้วแวววับ
เกาะตัวกระจายทั่วกลีบสีชมพูอ่อนนุ่มนั้น
บางดอกปลิดปลิวจากขั้ว ลอยล่อง เกลื่อนกล่น
แลดั่งท่องอยู่กลางสวนสวรรค์
ความเย็นชุ่มชื้นของอากาศ แผ่ตัวไปทั่วอาณาบริเวณ
เหม่อมองผืนฟ้า และดวงดาวนับล้านดวง
ส่องแสงระยิบระยับวับวาว
ทอทาบท้องฟ้าค่ำคืนนี้
กระไอหมอกอ่อ
1259
6
0
หน้าส่วนตัว
