30 มีนาคม 2545 11:02 น.
กาดาษ
ขอโทษที่ทำให้เธอเข้าใจผิด
ขอโทษที่ทำให้เธอคิดว่ามีใจให้
ขอโทษที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความรู้สึกในหัวใจ
ขอโทษที่ให้เธอเป็นได้แค่..พี่ชายที่แสนดี
ขอโทษที่ทำให้ใจเธอต้องเจ็บ..
ขอโทษที่ไม่สามารถเก็บความรู้สึกต่อไปได้
ขอโทษที่ทำลายความหวังดีและห่วงใย
ขอโทษที่ทำลายความจริงใจจากเธอ
30 มีนาคม 2545 11:02 น.
กาดาษ
อาจเป็นเพราะความไม่เข้าใจ
จึงทำให้อะไร-อะไรดูไม่มีค่า
อาจเป็นเพราะถ้อยคำที่เธอเคยสัญญา
เป็นเพียงวาจา..ที่ไม่ได้ออกมาจากใจ
ในวันนี้จึงมีแค่ความว่างเปล่า
กับใจบางเบา..ของคนเศร้าคนหนึ่ง
ไม่มีอีกแล้ว..ความรักที่เคยตราตรึง
ขอใจอย่าดื้อดึง..เมื่อถึงเวลาที่ต้องไป
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
เมื่อเวลาที่เธอมองไปที่ฟ้าไกล
เธอเห็นดวงดาวมากมายนั้นบ้างไหม
ฉันได้ฝากข้อความจากหัวใจ
กับดวงดาวมากมายไปให้เธอ
แค่อยากให้เธอรับรู้ไว้ว่า..
ที่ตรงนี้ยังคงมีฉันอยู่เสมอ
ไม่มีเลยแม้สักวันที่ฉันจะไม่คิดถึงเธอ
ถึงแม้จะไม่ได้เจอ..แต่ก็มีแค่เธอในใจ
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ฉันก็แค่คนที่เดินผ่านมา..ทางนี้
ในเวลาทีใจเธอเงียบเหงาและเหว่ว้า
เธอจึงดึงฉันเข้าไปเป็นเงาของคนที่อยู่ไกลตา
แต่เมื่อเขาคนนั้นกลับมา..ฉันก็คงไม่เหลือค่าอะไร
ในตอนนี้..เมื่อเขาคนนั้นกลับคืนมา
ฉันที่เป็นแค่คนผ่านมา..ก็ต้องเป็นฝ่ายไปใช่ไหม
รู้..ฉันรู้ เธอไม่ต้องพยายามอธิบายอะไร
เพราะฉันไม่ใช่คนของใจ..ฉันแค่เป็นใครที่ผ่านมา
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ไม่มีเวลาให้กันก็ไม่เป็นไร
แต่ไม่มีหัวใจให้..มันโหดร้ายไปสำหรับฉัน
เธอจะทวงรักคืน..เธอจะฝืนใจกัน
ฉันก็ไม่รู้ว่าชีวิตฉัน..จะอยู่อย่างไร
ที่ฉันห้าม..ที่ฉันรั้ง
ก็เพราะใจมันยังรับไม่ไหว
หากฉันเป็นหุ่นยนต์..ที่ไร้หัวใจ
เธอจะไม่แคร์..ไม่ใยดียังไง
ความร้าวรานมากมาย..คงไม่มี
หน้าส่วนตัว
4475
