28 มีนาคม 2545 12:14 น.
กาดาษ
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยรักฉัน
ถึงแม้คืนและวันเธอไม่เคยห่วงหา
ถึงแม้ว่าเธอไม่เคยมีฉันในสายตา
ถึงแม้ที่ผ่านมาใจต้องเจ็บปร่าเพราะเธอ
แต่ฉันก็จะยังคงอยู่ตรงนี้
เพียงแค่ให้เธอคนดีได้รู้ไว้ว่า
แม้เธอจะมีให้ฉันเพียงแค่ความเย็นชา
แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา..ในสายตาฉันมีเพียงเธอ
28 มีนาคม 2545 12:14 น.
กาดาษ
แค่ต้องการให้เธออยู่ใกล้ฉัน
แค่นั้นเธอจะให้กันได้ไหม
แค่ต้องการมีคนคอยห่วงใย
แค่ไม่อยากเหงาเดียวดายเพียงคนเดียว
แค่อยากมีคนที่คอยให้ความรัก
แค่อยากจะพักหัวใจซักประเดี๋ยว
แค่ไม่อยากให้หัวใจต้องซีดเซียว
แค่เดี๋ยวเดียวให้กันได้ไหมเธอ
28 มีนาคม 2545 10:04 น.
กาดาษ
ได้แต่แอบมองเธออยู่ไกลๆจากที่ตรงนี้
นานเต็มที ที่เห็นเธอคนดีอยู่ใกล้ๆ กับเขา
ถึงเจ็บปวดบ้าง แต่ซักพักอาการก็คงทุเลา
ในเมื่อเธอและเขาดูจะไปกันได้ดี
เท่านี้ฉันก็มีความสุขมากแล้วรู้ไหม
ที่ได้เห็นเธอ คนที่ฉันรักมากมายสุขใจในตอนนี้
การที่รักใครใช่ว่าจะต้องอยู่ข้างกายเสมอไปนะคนดี
แค่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขดี..ก็พอใจ
28 มีนาคม 2545 10:04 น.
กาดาษ
นับตั้งแต่วันนั้น..วันที่เธอเดินจากฉันไป
ชีวิตฉันก็เหมือนขาดอะไร..ที่ใจไม่อาจจะลืม
ต้องทนฝืนอยู่ไปวันๆ..นอนหลับฝันก็พลันสะดุ้งตื่น
ไม่รู้กี่คืนต่อกื่คืน..ที่ต้องฝืนหลับไปทั้งน้ำตา
ไม่มีใครที่ทำให้ใจเจ็บ..เท่ากับเธอที่ฉันทุ่มเทให้หนักหนา
แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับตอบกลับมา..กลับเป็นการจากลาอย่างเลือดเย็น
28 มีนาคม 2545 09:50 น.
กาดาษ
วันนี้อะไร-อะไรก็ดูสดใส
ก็เธอคนไกลกลับมาอยู่ใกล้ๆ ฉัน
คงไม่มีอีกแล้วนะคืนและวัน
ที่ฉันต้องทนทรมานอย่างเดียวดาย
ก็ตอนนี้ฉันมีเธออยู่ใกล้ๆ
จูงมือเดินไปอย่างที่ใจเคยฝัน
มีความรักอีกทั้งความผูกพัน
คอยเติมเต็มช่องว่างระหว่างใจ