13 กันยายน 2552 10:30 น.
จะไม่เด็ด.
หวลคืนมาได้ไหมอย่าใจน้อย
รู้คนคอยมันเปลี่ยวในจนใจหาย
ยามที่ลมมาอ้อนติดประชิดกาย
เหมือนว่าสายสวาทเร้าเข้าถึงทรวง
เธอแอบเผยความนัยสายลมสวาท
ที่นวยนาดอยู่ทั่วทิศด้วยสิทธิ์หวง
สาธยายร่ายเน้นเซ่นบำบวง
รักอย่าลวงเล่นแง่แปรนักเลย
ถึงยามนี้มีเสียงลมพรมข้างหู
เหมือนยอดชู้มาสู่ขวัญสลัญเผย
ให้รีบเร่งมาพลันอย่ากระนั้นเลย
ด้วยทรามเชยนั้นหวั่นไหว...ใคร่วิงวอน
จึงบอกลมฝากไปให้หวลกลับ
และจงรับคำอาลัยสู่สายสมร
หากเพราะเรานั้นต่างกันฐานันดร
บรรจถรณ์จึงเพียงฝัน...ฉันและเธอ...
...แบบว่า
12 กันยายน 2552 15:48 น.
จะไม่เด็ด.
เสียงสัพเพสัตตาที่หน้าศาล (พระภูมิ)
แว่วกังวานอยู่รำไรที่ในหู
ความสังเวชต่อสรรพสิ่งยิ่งพร่างพรู
เหมือนรับรู้ความเป็นเราซึ่งชาวดิน
ด้วยเกิดกายหมายประกอบชอบเยี่ยงอย่าง
ระบอบวางระเบียบเห็นเป็นนิจศิล
ถูกปรามาส..มาดไม่มี..ธุลีดิน
ราดมลทินเป็นรอยบาปสาบวิญญา
จึงจำกลบสยบเย็นไปเค้นแบบ
เข้าสนิทแนบกับซาตานผู้หาญกล้า
หยุดใจอ่อนที่เกาะกินสิ้นชีวา
ไปเผชิญหน้ากับอุบายมากมายกล
จนได้เป็นสองต้นแบบที่แอบอยู่
เหมือนหนึ่งผู้ผ่านมารยามาร้อยหน
เลือกแบบหนึ่งเมื่อถึงกาลประมาณตน
จะหลุดพ้นหรือจนใจ..ให้รู้กัน..อิอิ
....แบบว่า
9 กันยายน 2552 12:38 น.
จะไม่เด็ด.
วันล่วงเลยเผยเรื่องราวในคราวหนึ่ง
มีหวานซึ้งหึงระทมและสมหวัง
มีหวานหยดหมดอารมณ์ถมจีรัง
ทั้งเหนี่ยวรั้งและผลักไสไพล่ปนเป
เหตุที่เกิดมักเปิดเผยไม่เคยทราบ
ด้วยบุญบาปหรืออารมณ์คั่งถมเถ
หรือมายามาลวงเล่นเป็นพื้นเพ
ถึงเกเรทำเฉไฉใจเบี่ยงเบน
จากต่างหน้ามาร่วมชิดสนิทแนบ
เริ่มวางแบบของหัวใจให้โลกเห็น
วันล่วงเลยกลับเอนเอียงเบี่ยงประเด็น
ความว่างเว้นเป็นอาจิณกัดกินใจ
จึงเพียงว่ารักซึมซาบตราบที่หวัง
อย่าเหนี่ยวรั้งอย่าร้องขอต่อฝันใฝ่
หากว่ารักอยากผ่านเลยให้เลยไป
เทิดหัวใจให้เป็นของผองประชาชน...(โสด)...อิอิ
5 กรกฎาคม 2552 17:49 น.
จะไม่เด็ด.
มหากาพย์แห่งความรัก กำเนิดมักเปี่ยมหวานชื่น
รสรักดุจหวานกลืน อันหวานอื่นหรือเปรียบปาน
ดำริแห่งความรัก คือเสริมรักสอดประสาน
จนสิ้นนิรันดร์กาล มิประมาณว่าจะสลาย
ก่อเกิดเปิดใจสอง วาดครรลองครองความหมาย
ตัดเล่ห์เพทุบาย หมดละอายวิสัยมนุษย์
แบ่งสันและปันส่วน จัดกระบวนไม่สิ้นสุด
มีช้ามีเร่งรุด แต่มิหยุดซึ่งปราถนา
มหากาพย์แห่งความรัก อาจชะงักซึ่งสเน่หา
สุดแล้วแต่ชะตา และปราถนาของหัวใจ
ฉะนั้นเรื่องมหากาพย์ กลายสภาพจากหลงไหล
ไปสู่ฝันรำไร แล้วเปลี่ยนไปเป็นชินชา
มหากาพย์มิเคยจบ มิเคยลบเลือนคุณค่า
ด้วยแฝงแห่งมนตรา ที่งามกว่ากาพย์ทั่วไป
...แบบว่า...งง..ตัวเองครับ
3 กรกฎาคม 2552 09:59 น.
จะไม่เด็ด.
กลิ่นความฝันยังระคนจนอุษาสาง
สรรพางค์ประหวั่นเพ้อละเมอหา
ภาพเอวบางดั่งเนรมิตตรึงติดตา
สุดเสน่หาพะนอเย้าเจ้ายาใจ
งามดวงหน้าพาอิ่มเอิบกำเริบรัก
ให้จมปรักสำลักฝันอันสดใส
เกลียวแห่งรักกระหวัดรัดยากตัดใจ
อยากตามไปสุดเขตขจีสีทันดร
ในความฝันเจ้าละอ่อนอ้อนให้รัก
มิวางพักถ้อยรำพันบ่วงบรรจถรณ์
สิ้นความฝันเหมือนสิ้นใจให้อาวรณ์
มิอยากนอนกลัวฝันพบ..สบหน้านวล..อิอิ
ในฝันระยับย้อย หยาดยางค์
กลิ่นกรุ่นที่สองปรางค์ อุ่นคล้อย
ตะครองกอดเอวบาง สนิทแนบ เนื้อกลอย
เรียวร่างมิด่างพร้อย ดั่งสร้อย รัศมี
..แบบว่า
หน้าส่วนตัว
1073
