29 มิถุนายน 2552 11:27 น.
จะไม่เด็ด.
แลยามนี้ที่ภิรมย์พรมเสน่ห์สาว
พี่ยืนหนาวเคล้าสายลมชมไม่ห่าง
ลมสวาทเร้าให้อยากคิดชิดสองปรางค์
อยากจะวางใจอิงแอบแทบผู้งาม
เสียงโปงลางกังวานไกลใจลอยละล่อง
พิณแคนก้องมาคราใดพี่ใจหวาม
ศรีโคตรบูรณ์เพลานี้ฟ้าสีคราม
แลท้องน้ำก็ผ่องผุดดุจธารทอง
แสงจันทร์เพ็ญเห็นสว่างกระจ่างพื้น
เจ้างามชื่นตื่นตาแลแม่น้ำของ
ซิ่นผ้าไหมที่แต่งนวลนั้นชวนมอง
มิเป็นรองแม้นางใดในอุษาคเนย์
เสียงโหวตครวญลอยมาพาให้คิด
หนาวจับจิตพี่ยิงคิดยิ่งไขว้เขว
เสียงคลื่นน้ำซัดหาฝั่งคล้ายดั่งทะเล
คลื่นรักเห่เข้ากล่อมใจให้ไหลตาม
..แบบว่า
27 มิถุนายน 2552 10:04 น.
จะไม่เด็ด.
ย่ำราตรีที่เรืองรอง ณ สองสถาน
ถิ่นสาบานแห่งฤทัยของใจสอง
พี่ลี้ลบมิพบใครในแดนทอง
มาพบน้องประคองขวัญคืนจันทร์เพ็ญ
ลมเหหันพันตูมิรู้ทิศ
หวั่นที่จิตอาจคิดหวามตามลมเห็น
ลมหน้าฝนวนสุดปลายมิวายเย็น
หรือลมเป็นเช่นกับใครในแดนลาว
ราวตุลาระกาศกตกยามดึก
พี่นั่งนึกอยู่เดียวดายไม่มีสาว
ริมฝั่งโขงนั้นเจิดจ้าระดาดาว
แผดอะคร้าวว่าพราวแสงแห่งเรือไฟ
ลำน้ำทองของนทีที่ไหลผ่าน
ได้พบพานผู้น่าฮักประจักษ์ไฉน
เจ้ามาเยือนเหมือนพากลุ้มพี่หนุ่มไทย
ให้ทอดใจไว้ข้างของต้องใจนาง..อิอิ
....แฮ่...แบบว่า..เอาเป็นภาคดีกว่านะครับ..คือว่ามันยาวอะ
26 มิถุนายน 2552 11:25 น.
จะไม่เด็ด.
หอมแก้มนวลชวนกลิ่นประทินนาสา
ศาสตร์เสน่หาย้อมจิตคิดหวาดไหว
ประชิดชมแม้เพียงนิดคิดเลยไกล
อยากหยุดใจไว้ตรงนี้..ตรงที่เธอ
ก็หัวใจเจ้าใยไม่เข็ดหลาบ
ทั้งที่ทราบว่าระกำยังย้ำเผลอ
ที่ร่วมเรียงอาจเพียงทาสราษฎร์บำเรอ
เธอเสนอเพียงมายา....มาล่อลวง
ไม่อาจลืมวันคืนชื่นเราสอง
กระทั่งหมองมิยั้งหยุดสุดห่วงหวง
รักยิ่งเย้าย้อยรยางค์ ณ หว่างทรวง
จนสุดสรวงยังบ่ลืมปลื้มภิรมย์
เฝ้าโอดครวญจวนใจจะสลายแหลก
มิอาจแหวกพ้นภวังค์ประดังถม
เปลวสวาทรักสุมฤทัยในอารมณ์
ทอดระทมก็มิคลาดสวาทสิ้นเอย
....
19 เมษายน 2552 10:40 น.
จะไม่เด็ด.
..................................ช่วยปรุงยาสิ้นสวาทให้ที........................................
หลังสงกรานต์เห็นบ้านเมืองเรื่องยุ่งสงบ
หยุดพักรบมองฟ้าจ้าสว่างไสว
แต่ความรักไม่ยักสงบรบที่ใจ
เหตุไฉนถึงไม่จบหยุดรบรา
รบจนตายไปข้างหนึ่งถึงสาจิต
รักรุมขวิดหลีกอย่างไรทั้งซ้ายขวา
ยกธงขาวไปกี่รอบไม่ตอบมา
เหมือนกับว่าเสียงข้างน้อยด้อยเหลือเกิน
หวังเพียงใครสักคนทนลำบาก
โปรดรับปากมั่นแน่ใช่แค่ผิวเผิน
ขณะนี้ใจจมกับทุกข์ไม่ลุกเดิน
ช่วยดำเนินการหนึ่งซึ่งสำคัญ
ช่วยเคี่ยวยาสิ้นสวาทสักขนาดหน่อย
ใช้ไฟน้อยแต่นานหวานขมนั่น
ปรุงไม่พักจนบรรจบครบสิบวัน
แบ่งยานั้นแจกจ่ายให้ทุกคน
บอกอีกหน่อยค่อย ๆ กลืนอย่าฝืนกิน
ด้วยสวาทสิ้นไม่เหลือใว้ให้สับสน
คิดก่อนกลืนหยุดยั้งระวังตน
รักบางคน...อาจไม่เหมาะ..เพราะยาแรง..อิอิ
18 เมษายน 2552 20:13 น.
จะไม่เด็ด.
........สัจธรรม...
สัจธรรมความรักมักฝังจิต
เฝ้าตามติดหวังพรอดกอดสนอง
หลงสำเนียงเสียงเพราะเสนาะจอง
สร้างทำนองคล้องเกี่ยวเลี้ยวเลาะใจ
จนถึงได้สายสวาทมาบาดจิต
สะดุ้งคิดแหนหวงลวงเงื่อนไข
หวังรักแนบเคียงเดียวเหนี่ยวดวงใจ
กลัดกลุ้มในสายสวาทที่บาดทรวง
ครั้นได้อาบอารมณ์พรมซาบซ่า
ถึงรู้ค่ารักแท้แน่หนักหน่วง
ที่ประทับอยู่เนื้อในใช่กลุงกลวง
รักที่หวงจึงผ่อนคลาย..เชื่อใจกัน...
...แบบว่า..มาววว..อิอิ
หน้าส่วนตัว
950
