13 มีนาคม 2552 13:32 น.
จะไม่เด็ด.
โอ้แม่มูลไหลหลั่งสู่ฝั่งใหน
ธารเจ้าไหลสายชลวนสุดสาย
ไหลล้นตลิ่งทิ้งคร่ำช้ำเดียวดาย
จนสิ้นสายปลายนทีนี้ขุ่นมัว
พี่มาพบนพนรีศรีกระจ่าง
อนงค์นางเล่นน้ำยามฟ้าหลัว
แสงจันทร์สาดระยับแสงแฝงใจกลัว
ว่าทูนหัวถูกกลืนหายกับสายนที
ใจอยากอ้อนวอนไหว้ต่อสายน้ำ
ข้าฝากความต่อสายน้ำย้ำสักขี
หน้าพระไทรใจข้าจะภักดี
เทิดนารีนี้หนา...ตราบฟ้าดิน
เป็นกุศลดลใดให้พบเจ้า
ถึงรุมเร้ากายใจให้ถวิล
หรือแม่มูลหว่านรักอยู่อาจิณ
ถึงไม่สิ้นกลิ่นรักจากฝั่งเลย...
10 มีนาคม 2552 11:10 น.
จะไม่เด็ด.
ยากไฉนหักใจลืม
เมื่อได้ปลื้ม..ก็ลืมหลง
หนีไปใจพะวง
ยืนยงหนออาลัย
รั้นอีกทีจะหนีจาก
สบแต่ซากความเหงา
อยู่ไปก็ไร้เงา
หรือเรา..จะไม่ลืม
จะหนีหน้าไปแห่งใหน
ก็ใจเคยได้ปลื้ม
สุดท้ายที่จะลืม
จะหยิบยืมตัวยาใด
คิดไปให้แต่เศร้า
รบเร้ายามหลับไหล
แน่นักจักตัดใจ
"ยาสิ้นสวาท"ขนานใหญ่
ถึงได้ลืม..อิอิ
8 มีนาคม 2552 18:26 น.
จะไม่เด็ด.
ถ้าฉันบอกรักเธอก่อน
เธอหรือย้อนมามองฉัน
ฉันค่อย ๆ ปล่อยรำพัน
เผื่อเธอนั้นมาอ่านเจอ
ฉันหวังแค่เสี้ยวหนึ่ง
ที่เธอซึ้งจนลืมเผลอ
จนสะท้านผ่านละเมอ
ไม่เผอเรอลืมทิ้งมัน
วันนี้.....
ฉันงอนอยากค้อนมิตร
ที่ไม่คิดตะกายฝัน
ลืมไปหรือไรกัน
หรือสะพานไม่ยาวพอ...
...แบบว่า....อิอิ
7 มีนาคม 2552 19:37 น.
จะไม่เด็ด.
ดูนานผ่านนัยน์ตา
เกรงว่าจะหลอกฉัน
ยิ้มนวลชวนรำพัน
หรือนั่นคือกลลวง
ถ้อยเอ่ยเผยว่ารัก
แน่นักรักแหนหวง
ฉันหลงปลงคำลวง
เธอหน่วงด้วยวจี
คืนพรอดทอดอารมณ์
ฉันจมด้วยเล่ห์นี้
เธอพรากจากฤดี
ฉันไม่มีที่จะตรม
หลอกหนึ่งไม่ซึ้งน้อง
หลอกสองกะทับถม
ฉันสุดที่ระบม
จ่อมจมทอดอาลัย...
...........แบบว่า......กระแสทอดมาแรงอะครับ..อิอิ
7 มีนาคม 2552 12:46 น.
จะไม่เด็ด.
พิศนวลน้อยถ้อยน้ำคำถลำหลง
ที่อนงค์หลงใฝ่หทัยสูญ
หมดเชิงชายคล้ายต้องมนต์ทนอาดูร
ราบพนาสูรอณูใจสลายลม
เรือนร่างดูแสนไร้ในสายรัก
ไม่ทอดพักต์เมียงหมายให้ชายสม
หรือยอดพธูไร้ใจไร้อารมณ์
ถึงถาโถมเสน่ห์เศร้าร้าวใจชาย
ขาดแต่เพียงรอยรูปจูบสวาท
มิเอื้อมอาจแตะนวลทวนฉงาย
หากเสน่ห์ซึ้งตรึงติดจิตมิวาย
คงถวิลได้แต่คารมถมใจนวล
วอนพระดลบนบานสานประสาท
ขอได้วาดเคียงอนงค์ปลงกำสรวล
เหล่าอณูคณานับจะกลับทวน
จิตแปรปรวนจะกลายกลับประทับทรวง
เกิดเป็นเกลียวเหนี่ยวรักสลักเสลา
สุดจะเย้าสายใยกลายแมนสรวง
ก่อกำเนิดแสงอำไพเป็นใยยวง
ดอกรักรวงพลันเบ่งบานตระการตา.......